پیامکهای سیاسی و پسر احمدی نژاد
ساعت ٧:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٢/۱۸   کلمات کلیدی:

چندی پیش در یک سمینار بین المللی بودم. چند نفر از اندیشمندان مصر در آنجا بودند. صحبت از sms شد. ماجراهای عجیبی از استفاده از sms های سیاسی در مصر تعریف می کردند. می گفتند طنز و جوک و دست انداختن سیاسی در پیامک مصری به خصوص در مورد حسنی مبارک آنقدر فراوان و شیرین است که معمولا هر روز افراد به تناوب سخنرانی ها و یا کارهای حسنی مبارک، پیامک هایی را برای یکدیگر می فرستند. از باب نمونه، یکی از آنان به عید قربان امسال اشاره می کرد. رایج ترین تعبیر عرب ها در مورد تبریک عید، کلمه عید مبارک است. می گفت در ایام عید قربان بیشترین پیامکی که رد و بدل می شد، این بود که: "به ما هر چه می خواهید بگویید، عید سعید، اسعدالله ایامکم، عید مبروک. ولی تو رو خدا عید مبارک نفرستید که اسم مبارک در sms ها نیاید!" ظاهرا در کشورهایی که رسانه ها آزادی زیادی ندارند، بجای شب نامه های پر مشکل و خطرناک گذشته، رسانه اس ام اس جایگزین شده است. در ایران هم این رسانه علاوه بر جوک و اخبار خانوادگی، رنگ سیاسی فراوانی گرفته است. در این میان پس از ریاست جمهوری، آقای احمدی نژاد یکی از سوژه های اصلی اس ام اس های سیاسی ایران شده است. فرزند آقای احمدی نژاد در وبلاگ کم نوشته خود در هفته پیش، پستی نوشته است که در آن به خواندن پیامک های رایج مربوط به پدرش اشاره کرده است و خود آقای احمدی نژاد هم یک بار در مصاحبه اش به دیدن آنچه که در پیامک ها مربوط به اوست، گفت که آنها را می بیند. پیامک های مربوط به آقای احمدی نژاد عمدتا در سه دسته جای می گیرند. بعضی از آنها دارای پیامی نیست و متاسفانه حاوی اهانت و فحاشی های بی ادبانه است که نسبت به هر کسی این کار نارواست، چه رسد به فردی که عنوان ریاست جمهوری ایران را دارد. کاش اینقدر بلوغ داشتیم که حتی در طنز و فکاهی نیز از فحاشی و تهمت دوری می جستیم. دسته دیگر پیامک های مربوط به آقای احمدی نژاد، حاشیه های طنزآلودی است که دستمایه آن را گفتار و یا رفتار آقای رییس جمهور فراهم می آورد. مثل حواشی ماجرای هاله نور و یا آوردن نفت سر سفره مردم و دهها مورد دیگر. بخش دیگری از پیامک ها در مورد نقدها و اعتراض هایی است که با زبان طنز و یا جدی مطرح می شود، ولی واقعا اعتراض به تصمیمات و یا سخنان رییس جمهور است. ظاهرا گسترش رسانه های جدید مشکل فراگیری است که همه دنیا را مشغول کرده است

برگرفته از وبلاگ محمد علی ابطحی